İran’ın güneydoğusunda yaşamakta olan Beluç etniğinin sosyo-kültürel yapısı ve kolektif siyasal eğilimleri bölgesel istikrar açısından önem taşırken bu bölgenin kendine özgü jeo-stratejik ve jeopolitik özellikleri İran’ın millî güvenliği açısından kendine özgü nitelikler ve önemlilikler taşımaktadır. Nitekim İran’ın güvenlik zihniyeti Beluç etniğinin yoğun olarak yaşadığı Sistan ve Beluçistan eyaletini İran’ın krize

İran’ın güneybatısını kapsayan ve gayriresmî siyasal literatürde El-Ahvaz bölgesi olarak anılan Huzistan Eyaleti ve çevresi İran’ın millî güvenliği açısından farklı yönlerden önem arz etmektedir. İran’ın ekonomik istikrarı bu bölgenin bulunduğu coğrafyanın ekonomik zenginliğine bağlıyken etnik yapısından kaynaklanan ve siyasallaşma eğiliminde olan etno-milliyetçi duygu, eğilim ve hareketler ülkenin siyasal ve toplumsal

1925’ten beri İran’ın iç ve dış politikasının ana eksenini oluşturan “Türk’ün düşmanı dostumdur” anlayışı, en son Barış Pınarı Harekâtı’nın başlamasıyla yeniden kabarmaya başladı. Bu anlayış, çoğu zaman ilginç bir şekilde İran’ı kendine düşman saydığı Batılı devletler, hatta İsrail ile aynı safta buluşturuyor. Bunun en bariz örnekleri ise İran devletinin Karabağ

İran’da anadilinde eğitim meselesi yıllardır Fars olmayan milletler ve uzmanlar tarafından dile getirilmektedir. Bu arada rejimin Farsça dışında diğer dillerde eğitimin verilmesini bir güvenlik tehdidi olarak görmesi, bu meseleyi talep edenleri suçlu durumuna düşürmektedir. Genel olarak bakıldığında, İran’da eğitim için ayrılan imkânlar düşük ve yetersiz seviyededir ve bu yetersizlik Azerbaycan,

Orta Doğu’nun önemli sorunlarından biri bu coğrafyada vuku bulan etnik ve mezhepsel çatışmalardır. Bu çatışmaların ortaya çıkışı ve çatışmacı aktörlerinsöylem ve eylemleri incelendiğinde, çoğu zaman ülkelerin iç toplumsal koşullarından ziyadebölge dışı güçlerin bölgeye yönelik amaçları, planları ve emelleri etkili olmaktadır. Nitekim bölgede çeşitli etnik gruplar ve mezhepler adına ellerine silah

Geçtiğimiz yüz yılda İran birçok olaya ve siyasi değişikliğe sahne olmuştur. 1905 yılında başlayan ve altı yıl devam eden Meşrutiyet devrimi sonucunda İran’ın ilk parlamentosu faaliyete başlar. Azerbaycan merkezli bu devrim, bir yandan Türk Kacar yönetimini zayıflatırken, Meclis de genel itibarıyla yeni yeni güçlenmeye başlamış Fars siyasetçilerin veya bu siyasete

İran’ın resmî devlet kurumları bugüne dek İran’da yaşamakta olan Türk nüfusun dağılımıyla ilgili herhangi kapsamlı resmî veri ya da araştırma yayınlanmamıştır. Bu bağlamda İran’da nüfus sayımı ve istatistik veri tabanları oluşturmakla yükümlü olan “İran İstatistik Merkezi” çeşitli alanlarda istatistik veriler yayınlarken, İran’ın etnik yapısı ile ilgili çalışmaları erişime kapalı tutmaktadır.

İran coğrafyası tarih boyunca çok mezhepli, çok kültürlü ve çok etnikli bir  yapıya sahip olmuştur. Bu mezhepsel ve etniksel çeşitlilik, İran coğrafyasında İslam dini mensuplarının çoğunlukta olmasıyla birlikte, dinler ve mezhepler arası etkileşim ve hoşgörü konusunda önemli bir fırsat oluşturmasıyla birlikte, tarihin bazı dönemlerinde kışkırtmalara ve çekişmelere de neden olmuştur.

Günümüzde birçok ülkede farklı milliyetler ve azınlık guruplar yaşamaktadırlar. Bu açıdan farklı bölgelerde yaşayan Türklere baktığımızda bazı bölgelerde Türklere yönelik ayrımcılık ve insan hakları ihlalleri kabarık bir şekilde göze çarpmaktadır. Bu bağlamda Doğu Türkistan’ı ele aldığımızda oradaki Türklerin, Çin hükûmetinin asimilasyon ve soykırım politikalarına karşın tepkileri ve direnişleri hükûmet tarafından

Eğer demokrasi günümüz anlamında hâkimiyet hakkının halka ait olması ve hükûmet yetkililerinin halk tarafından seçilmesi, güç ve hükûmetin medeni kurumlar yoluyla denetimi ve sonunda hükûmet değişikliği ise, İran’da benzeri yaşanmamıştır. İran’da modern siyasal düşünce; hâkimiyet hakkı ve halkın kendi kaderini tayin etme hakkı 19. yüzyılın ortalarında Batı’daki dönüşümler ve tecrübelerle